داشتن یک کودک کتک زن یا کتک خور

داشتن یك كودك كتك زن یا كتك خور

كودكان در تنظیم روابطشان با هم سن وسالان خود دو دسته اند: دسته اول كسانی كه از دوستان خود كتك می خورند. این نوع كودكان هر از چند گاهی برای والدین خود احساس نگرانی بوجود می آورند زیرا والدین دوست دارند علاوه بر داشتن فرزند مودب ، بتواند از حق خودش دفاع كند. و دسته دوم كودكانی كه حالت تهاجمی داند.

 صرف نظر از اینكه كودكی مهاجم باشد یا تسلیم، والدین او سعی می كنند رفتارش را اصلاح كنند زیرا نگران هستند كه اگر رفتار ناشایست یك پسر بچه دو ساله اصلاح نشود، در سن سی سالگی نیز به همان گونه ، رفتار كند.

برخی از ویژگی های تهاجمی یا انفعالی، همراه با رشد اجتماعی كودكان تغییر می كند، والدین می توانند با راهنمایی های توام با ملایمت، به كودكان بیاموزند كه از خود دفاع كنند یا خشم خود را كنترل نمایند.

 اگر دعوایی بین فرزند شما و دوستانش روی داد، بجای ااینكه از دوستان او خشمگین شوید، سعی كنید به فرزند خود كمك كنید تا راه حل هایی مسالمت آمیز برای حل مشكل خود بیابد.

 بطور مثال والدین می توانند به فرزند خود بیاموزند كه اگر دوستش قصد كتك زدنش را داشت فورا به خانه برگردد و رفتارش را نادیده بگیرد. زیرا اگر كودك نسبت به رفتاردوستان مهاجمش واكنش نشان دهد،آنها بیشتر تشویق خواهند شد تا به عمل نامناسب خود مبادرت ورزند.

 وقتی كودك بفهمد كه به جای فرار كردن از دست دوستش كه قصد كتك زدن او را داشته، با وی قطع رابطه كند یعنی با حفظ استقلال خود، عدم وابستگی خود را به وی نشان دهد. در طول زمان رفتار خشنونت آمیز طرف مقابل به دلیل از دست دادن همبازیش از بین خواهد رفت.

 اكنون به نكات كلیدی زیر كه ما را در مواجهه با كودكان مهاجم یا تسلیم یاری می دهد ، اشاره می كنیم:

 1روانشناسان معتقدند كه ارتباطی مستقیم میان كتك زدن كودكان و مهاجم شدن آنها وجود دارد. برخورد استدلالی و استفاده حداقل از كتك زدن، رفتار تهاجمی آنها را آرام خواهد كرد.

2كودكانی كه والدین آنها برخوردی استدلالی و توضیحی با آنها دارند، معمولا در برقراری ارتباط با دوستان خود موفق ترند، زیرا می دانند كه چگونه مذاكره كنند و مشاجرات را به شیوه ای مسالمت آمیز برطرف سازند.

 3كودكانی كه مهاجم هستند، باید سرگرم فعالیت هایی شوند كه از زور و بازوی خود كمتر استفاده كنند و فرصت ایجاد دردسر نداشته باشند.

 4تمامی كودكان، صرف نظر از اینكه مهاجم باشند یا تسلیم، به تشویق نیاز دارند تا بتوانند رفتار خود را اصلاح كنند. به همه افراد خانواده تذكر دهید تا این نكته را در برخورد با فرزندتان رعایت كنند.

 5كودك كتك زننده را نادیده بگیرید و بیشتر توجه خود را به كودك كتك خورده معطوف كنید. در این صورت كودك مهاجم برای رفتارش پاداشی نخواهد گرفت.

 6اگر چندین بار به فرزند خود تذكر دادید ولی او باز هم به كتك زدن دوست خود اقدام كرد، عذرخواهی او را نپذیرید. برخی كودكان می دانند كه عذرخواهی كردن آسانترین راه فرار از تنبیه شدن است. كودكان باید بیاموزند كه عذرخواهی بدون تغییر رفتار، بی ارزش است.

 7محروم كردن كودك مهاجم از فعالیت مورد علاقه اش، می تواند یك تنبیه موثر باشد. به شرط آنكه علت آن را برای او توضیح دهید.

 8برنامه های خشنونت آمیز تلویزیونی می تواند روحیه تهاجمی را در كودكان تقویت كند.

 9گاهی اوقات مذاكره ی فرد كتك خورده با شخص كتك زننده فایده ای ندارد. بعنوان مثال شكایت كردن از فرد مهاجم به والدینش ویا اینكه كه كارش باعث ناراحتی دوستش شده، بی فایده است. در این صورت والدین باید به كودك خود بگویند كه از خودت دفاع كن و تو هم او را كتك بزن. 

منبع: كلیدهای رویارویی با مشكلات رفتاری در كودكان. ترجمه مسعود حاجی زاده